ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ Λυδία Λάβδα Νέα ποιητική συλλογή-Πολλές ευχαριστίες στον Χρήστο Ν.Θεοφίλη για την εικαστική συνεργασία και την Κατερινα Ν.Θεοφίλη για την καθοριστική συμβολή της σε αυτην την έκδοση.

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Lydia Lavda Musician- studies at Filippos Nakas Conservatory.Poet-member of Panhellenic Union of writers (P.E.L).Editor of the cultural magazine "BULLETPROOF".Λυδία Λάβδα Αθήνα Μουσικός-Σπουδές στο μοντέρνο τμήμα διπλώματος του ωδείου Φίλιππος Νάκας.Ποιήτρια-Μέλος της Παν. Ένωσης Λογοτεχνών (Π.Ε.Λ). Εκδότρια του περιοδικού ΑΛΕΞΙΣΦΑΙΡΟ.__________________________________________ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΩΝ: Άδεια σκηνή (ποιητική συλλογή).Έκδοση "Αλεξίσφαιρο"-1994 Σχήματα Συνείδησης (Ποίηση) Έκδοση "Ομπρέλα"-1997 Ιατρικό Ανακοινωθέν του Κόσμου -Ποιήματα.'Εκδοση των περιοδικών τεχνών και γραμμάτων : "Παρένθεση στην τέχνη και στον λόγο"- "Αλεξίσφαιρο"- "Δον Κιχώτης" -Α' 'εκδοση 2001,Β 'εκδοση 2003 "Προσεγγίζοντας την Τέχνη .Έκδοση "Αλεξίσφαιρο"-2002______________________________ "Χαρτογράφηση' (Ποίηση) - Aθήνα 2011

12/10/11

Χορηγοί Θανάτου...

Είχα στα χέρια μου μια μανιταρένια βόμβα.
Την είχα βρει έξω απ' την Βουλή
καθώς έκανα τον απογευματινό μου περίπατο.
Την πέρασαν για παιχνίδι
αυτοί που την άφησαν δίπλα στα περιστέρια...
Θα ήταν φαίνεται οι ίδιοι παλιάτσοι
που έγιναν χορηγοί στον δικό μας θάνατο...


© Λυδία Λάβδα Αθήνα
Lydia Lavda Drums Poetry 1994















6/10/11

Ύπουλη Βελόνα...

Κάναμε κατάληψη στους εαυτούς μας,
διεκδικώντας το δίκιο αυτών που
το μετέτρεψαν σε άδικο.

Τυλίξαμε με πανώ τις υπεκφυγές
και στείλαμε τις σκέψεις σε
πολυδιαφημισμένα καλλιστεία.

Ποδοπατήσαμε την αλήθεια
σαν ένα μπάσταρδο,περιπλανώμενο κουτάβι.

Και η νίκη μας, πολύχρωμο μπαλόνι·
 έσκασε από το άγγιγμα
 ύπουλης βελόνας...




© Λυδία Λάβδα Αθήνα

Lydia Lavda Drums Poetry (1994)

"Σχήματα Συνείδησης"-Εκδόσεις "Ομπρέλα 1997






















24/8/11

Άδεια Σκηνή...

Είδα ένα μικρό κορίτσι
να κάθεται σε ένα πεζοδρόμιο και να
κλαίει.

Το ρώτησα :"Τι τρέχει;"
και μου είπε:"Κλαίω για τον κόσμο".

Η ζωή είναι μια άδεια σκηνή
όταν η αγάπη...
όταν η αγάπη λείπει.
Γι' αυτό απλώς αγάπα οποιονδήποτε,
απλώς νοιάσου για οποιονδήποτε.
Αξίζει να γίνει...

Είδα μια γυναίκα να κάθεται στο δρόμο και να
γελάει με τρόμο
και την ρώτησα : "Τι τρέχει;"
και μου είπε:
Η ζωή είναι μια άδεια σκηνή
όταν η αγάπη...
όταν η αγάπη λείπει.
Γι' αυτό απλώς αγάπα οποιονδήποτε,
απλώς νοιάσου για οποιονδήποτε.
Αξίζει να γίνει...


© Λυδία Λάβδα Αθήνα

Lydia Lavda Drums Poetry


2/7/11

Ανάγκη...

Κλείστε τον κλιματισμό·
επείγουσα ανάγκη οξυγονούχου θάρρους...

© Λυδία Λάβδα Αθήνα
Lydia Lavda Drums Poetry 2000






Η Συγγνώμη του κόσμου...

Η Συγγνώμη ·
στοιβαγμένο χαρτομάντηλο
λικνίζεται σε πατώματα φθοράς.
Χαϊδεύει την λευκή σουπιέρα της γιαγιάς ενοχής
σε κρίση νοσταλγίας.

Από γέροντα ενδοιασμό
φυλακίζεται
σε κελί ανακούφισης...

© Λυδία Λάβδα Αθήνα
Lydia Lavda Drums Poetry 2001















Ενεχυροδανειστήριο...

Άλλη μία τσαλακωμένη μέρα
καταχωριμένη στο αρχείο.
Αυθεντικές κραυγές
αμνημόνευτων ζητιάνων
ηχογραφούνται ζωντανά- ειδικά για απαιτητικούς.
Η άπλυτη γάτα· αντικλείδι
της ευήλιας φυλακής μας.
Μνήμες τυλιγμένες σε συσκευασία δώρου
ελπίδες ενοικιάζονται ανά ώρα
σε επιλεγμένα καταστήματα στον κόσμο.

...Η ζωή ενέχυρο στην ανυπαρξία...

© Λυδία Λάβδα Αθήνα
Lydia Lavda Drums Poetry 1995



Παιδικός Ήρωας...

Λαχανιασμένος ο Χρόνος
κρύβεται·
παιδικός ήρωας σε καταπακτές φόβων.

Μέσα του χιλιάδες οπτασίες τρέχουν·
ντοπαρισμένα άλογα
σε κούρσα παρελθόντος...

© Λυδία Λάβδα Αθήνα
Lydia Lavda Drums Poetry
















27/6/11

Το βλέμμα μέσα μου...

Το βλέμμα μέσα μου
παγωτό χωνάκι με τριμμένο φυστίκι και σιρόπι ενοχών
λιώνει
στην πρώτη και όλας αχόρταγη δαγκωματιά.


© Λυδία Λάβδα Αθήνα
Lydia Lavda Drums Poetry  
(ποιητ.συλλογή "ΙΑΤΡΙΚΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ" 2001)





Δελτίο Καιρού ...

Χιόνιζε σκέψεις εκείνη την μέρα.
Μερικές απ' αυτές σκέπασαν το περβάζι μου...

Πολλοί τις πέρασαν για απλό χιόνι
και έφτιαχναν απρόσωπους χιονάνθρωπους.

Άλλοι πάλι που κατάλαβαν τι συνέβαινε,
έσπευσαν να φέρουν τον ήλιο
για να τις αποτελειώσει.
Το δελτίο καιρού ανέφερε
πτώση της κακοκαιρίας
και άνοδο της θερμοκρασίας.
Και όμως...
Μια καρδιά βρέθηκε κοκκαλωμένη το επόμενο πρωινό.
Ηταν μια ζεστή μέρα...



© Λυδία Λάβδα Αθήνα
Lydia Lavda Drums Poetry (1994)





















23/6/11

Με μία διάθεση φωτός...

Όχι, δεν θα ντυθούν οι ώρες
με ενδύματα σιωπής.
Δεν θα επαναπαυτούν
κάτω από σκιερά
καλυβόσπιτα θλίψης.

Τιμωρημένο παιδί το όνειρο
θα τρέξει
με πατίνι ελπίδας σε λασπωμένους χωματόδρομους·

τότε ο θυμός, μαγκούφης γέρος
θα χαϊδέψει το βλέμμα του γέλιου
πεθαίνοντας κοσμοβριθής.

Ας μείνει στην ακτή
η θέληση απόψε...

Έτσι, με μια διάθεση φωτός...


 © Λυδία Λάβδα Αθήνα
Lydia Lavda Drums Poetry 




















1/6/11

Ταρίχευση

Ταξιδεύω στις ψυχρές συνειδήσεις.
Η ψυχή μου ταριχευμένη μέσα σε βρόμικο κουτί.
Δημιουργώ θρύλους και ψευδαισθήσεις.

Μένω άφωνη από τις τόσες φωνές που υπάρχουν
γύρω μου.
Γίνομαι ηθοποιός σε ένα δράμα που σκηνοθέτησαν
άλλοι.
Γίνομαι αφηγητής ιστοριών που έζησαν άλλοι.
Γίνομαι στρατιώτης στον πόλεμο που άρχισαν άλλοι.



© Λυδία Λάβδα Αθήνα
Lydia Lavda Drums Poetry (1994)






Ιατρικό Ανακοινωθέν του Κόσμου

"Κρυολόγησε η σιωπή των καιρών
και βήχει κακοήθειες ·
άμεσος κίνδυνος μόλυνσης..."



© Λυδία Λάβδα Αθήνα

Lydia Lavda Drums Poetry
























Οικονομία θανάτου

Όταν πεθάνω, ο τάφος μου δεν θέλω να είναι σκαλιστός,
ακριβός,
κατασκευασμένος από θανάτους ζωντανών.

Ίσως, γιατί αν είναι έτσι,μπορεί να μην αναστηθώ ποτέ,
φοβούμενη το κόστος.

© Λυδία Λάβδα Αθήνα
Lydia Lavda Drums Poetry   (Σχήματα Συνειδησης 1997)











Κρυφακούγοντας...

Άκουσα εσένα
που τάχατες νοιάζεσαι
για τα γηρασμένα παιδιά της νιότης
που πεινούν,
να λες πως
το ρύζι τους θα ήταν αρκετό
για μία σου δεξίωση.


© Λυδία Λάβδα Αθήνα
Lydia Lavda Drums Poetry  (Σχήματα  Συνείδησης 1997)















Κατερίνα Μάνα

Χιονίζω τον γρουσούζη τοίχο ∙
έσχατη προφύλαξη από την υγρασία της λύπης.
Με το άναρχό σου λεμφοκύτταρο
συνομιλώ.
Δύο είδωλα
χορεύουν σε καθρέπτη που ψυχορραγεί...
Μορφή
λυχνάρι σε πάγκο παλαιοπώλη
κυριακάτικος ήχος φυσαρμόνικας
κρύσταλλο φυλαγμένο σε βιτρίνα θυμού.
Κορυφή ∙ αγκάλιασες την πτώση μου...
'Εκτοτε αιωρούμαι.

Ηχογράφημά μου∙
Κατερίνα. Μάνα.




© Λυδία Λάβδα Αθήνα





30/5/11

Ύπουλη Βελόνα

Κάναμε κατάληψη στους εαυτούς μας,
διεκδικώντας το δίκιο αυτών που
το μετέτρεψαν σε άδικο.

Τυλίξαμε με πανώ τις υπεκφυγές
και στείλαμε τις σκέψεις σε
πολυδιαφημισμένα καλλιστεία.

Ποδοπατήσαμε την αλήθεια
σαν ένα μπάσταρδο,περιπλανώμενο κουτάβι.

Και η νίκη μας, πολύχρωμο μπαλόνι·
 έσκασε από το άγγιγμα
 ύπουλης βελόνας...



© Λυδία Λάβδα Αθήνα
Lydia Lavda Drums Poetry (1994)

"Σχήματα Συνείδησης"-Εκδόσεις "Ομπρέλα 1997















http://sximatasinidisispoetry.blogspot.com