Πολεοδομικό...

Αναρωτήθηκα αν θα έπρεπε να φορώ γυαλιά 

για να μην βλέπω την πόλη θαμπή.

 Όμως κι όταν τα έβαλα,η πόλη παρέμενε θαμπή, 

λες και η ομίχλη είχε αποφασίσει να την κατακτήσει... 

© Λυδία Λάβδα Αθήνα 1994 

Σχήματα Συνείδησης ποιητική συλλογή (εκδόσεις Ομπρέλα 1997) 

Εικονογράφηση Μιχάλης Αρφαράς

  



https://sximatasinidisispoetry.blogspot.com/

Ιατρικό ανακοινωθέν του κόσμου 2001

Ιατρικό Ανακοινωθέν του κόσμου Λυδία Λάβδα Ποίηση 

Α' έκδοση 2001,Β' έκδοση 2003 Εκδόσεις "Αλεξίσφαιρο"-"Δον Κιχώτης"-"Παρένθεση στην τέχνη και στον λόγο".  

Εικονογράφηση Κώστας Ευαγγελάτος *****

Δημιουργία και επιμέλεια βίντεο: Λυδία Λάβδα

Χρόνος...

Χρόνος

κοιμάται·

ξενυχτισμένος αλκοολικός

που τον έπιασαν τα ανικανοποίητα κενά του...

© Λυδία Λάβδα

(από την ποιητική συλλογή "Ιατρικό Ανακοινωθέν του κόσμου" 2001)

Αναζητείται...

Η γραφή μου·ξιπασμένη μύγα
πνίγεται σε ξινισμένο γάλα ευθύνης.

Πίνει πορφυρό αίμα ήλιων.

Περιπλανιέται σε θαλάμους

συντροφεύοντας άγρυπνες στιγμές.

Ξαποσταίνει κάποτε στον ώμο του Κουασιμόδου.

Ξεψυχάει από θρασύδειλο εντομοκτόνο κριτικής.

Αναζητείται...

© Λυδία Λάβδα  Lydia Lavda Drums Poetry

(από την ποιητική συλλογή "Ιατρικό Ανακοινωθέν του κόσμου" 2001)

  

Χορηγοί Θανάτου...

Είχα στα χέρια μου μια μανιταρένια βόμβα.

Την είχα βρει έξω απ' την Βουλή

καθώς έκανα τον απογευματινό μου περίπατο.

Την πέρασαν για παιχνίδι

αυτοί που την άφησαν δίπλα στα περιστέρια...

Θα ήταν φαίνεται οι ίδιοι παλιάτσοι

που έγιναν χορηγοί στον δικό μας θάνατο...

© Λυδία Λάβδα Αθήνα

Lydia Lavda Drums Poetry 1994

"Σχήματα Συνείδησης" εκδόσεις Ομπρέλα 1997

Ύπουλη Βελόνα...

Κάναμε κατάληψη στους εαυτούς μας,

διεκδικώντας το δίκιο αυτών που
το μετέτρεψαν σε άδικο.

Τυλίξαμε με πανώ τις υπεκφυγές
και στείλαμε τις σκέψεις σε
πολυδιαφημισμένα καλλιστεία.

Ποδοπατήσαμε την αλήθεια
σαν ένα μπάσταρδο,περιπλανώμενο κουτάβι.

Και η νίκη μας, πολύχρωμο μπαλόνι·
 έσκασε από το άγγιγμα
 ύπουλης βελόνας...

© Λυδία Λάβδα Αθήνα

Lydia Lavda Drums Poetry (1994)

"Σχήματα Συνείδησης"-Εκδόσεις "Ομπρέλα 1997

http://sximatasinidisispoetry.blogspot.com

Άδεια Σκηνή...

Είδα ένα μικρό κορίτσι

να κάθεται σε ένα πεζοδρόμιο και να

κλαίει.

Το ρώτησα :"Τι τρέχει;"

και μου είπε:"Κλαίω για τον κόσμο".

Η ζωή είναι μια άδεια σκηνή

όταν η αγάπη...

όταν η αγάπη λείπει.

Γι' αυτό απλώς αγάπα οποιονδήποτε,

απλώς νοιάσου για οποιονδήποτε.

Αξίζει να γίνει...

Είδα μια γυναίκα να κάθεται στο δρόμο και να

γελάει με τρόμο

και την ρώτησα : "Τι τρέχει;"

και μου είπε:

Η ζωή είναι μια άδεια σκηνή

όταν η αγάπη...

όταν η αγάπη λείπει.

Γι' αυτό απλώς αγάπα οποιονδήποτε,

απλώς νοιάσου για οποιονδήποτε.

Αξίζει να γίνει...

© Λυδία Λάβδα Αθήνα

Lydia Lavda Drums Poetry

" Άδεια Σκηνή", εκδόσεις Αλεξίσφαιρο 1994